dinsdag 28 februari 2017

216. Weer terug op de consumindertoer

Na een heftige periode ben ik weer terug op weg. 
Lang verhaal kort, kort na nieuwjaar verbrak mijn jongste dochter haar relatie van dik vijf jaar en ze kwam weer hier wonen vanuit België. En dan moet er weer van alles geregeld worden. Huis omgebouwd, ingeschreven, papieren regelen, enz. Helemaal onverwachts was het niet, ik had al langer het vermoeden dat het daar helemaal niet zo goed ging. 

Tegelijk was er ook nog een vrolijke gebeurtenis, mijn oudste zoon en zijn partner gingen officieel trouwen. Ze hielden een leuk feest vanwege hun beider verjaardagen, hun huwelijk de volgende dag, hun vijfjarig partnerschap wat ze dus om gingen zetten en het werd een heel leuk feest.  


De volgende dag zijn ze samen getrouwd en 's avonds was er een etentje met wederzijdse ouders en mijn vader om het feestelijk af te sluiten. Het trouwen was meer een omwisseling van aktes dus daar waren we niet bij. 
Op het feest
Ze hebben samen twee lieve meiden, die ook overal gezellig bij waren. 
Voorlopig zal dit wel de laatste bruiloft zijn, al weet je dat nooit. Mijn oudste dochter woont al heel veel jaren samen met haar partner en ze hebben een zoon samen, maar ze hebben geen trouwkriebels gehad en de jongste twee hebben of geen partner of geen plannen voorlopig. 

Voorlopig ga ik nu weer de nieuwe maand starten met een beetje hulp van the fly lady en weer lekker op de consumindertoer. 

Ik heb rond de Kerst gelukkig een portie centjes van de belastingdienst gekregen en later nog wat, zodat ik de feestdagen ook onbekommerd door kon komen. En ook alle toestanden daarna konden gelukkig zonder financiële zorgen verder afgewikkeld worden.

donderdag 22 december 2016

215. De consuminder-vlag mag uit

En het voelt heerlijk. Eindelijk een beetje ruimer en lekker voor de feestdagen. Na maanden zoeken, vragen, voorbereiden en wachten is het eindelijk begonnen en kwam er een deel aan.  En dat maakt net het verschil tussen vreselijk moeten krabbelen en een beetje ruimte krijgen. Heerlijk dus. 

Ik heb mijzelf een handletterboekje kado gedaan en verder ga ik rustig verder op mijn eigen manier.
Vandaag nog even een paar kleine boodschapjes gedaan met mijn buurvrouw en daarna het besluit genomen dat ik nu een tijdje uit mijn voorraad ga leven. Ik heb alleen nog koffie nodig en misschien af en toe wat vers/kort houdbaar, maar nu ga ik echt serieus mijn voorraad en vriezer eens helemaal leeg eten. 
Door de steeds krappe tijden was ik steeds geneigd extra voorraad/eten enzo mee te nemen wanneer dat maar even kon. 
Gevolg is dat ik nu uitpuil aan alle kanten terwijl dat helemaal niet nodig is. Een beetje is wel handig, maar niet in de mate waarin ik heb staan. 
Ik denk dat ik de maand januari ook nog wel door zal kunnen komen met hoofdzakelijk wat al in huis is aan houdbare zaken. 

Als er afwas in de reclame was van 2 halen 1 betalen, dan kocht ik het. Daar kan ik nog wel een jaar mee vooruit, denk ik. Ook zeeppoeder had ik nog staan van lang geleden. Aan rijst, pasta ed heb ik ook nog een aardige voorraad. Ik zal het eerst eens goed gaan sorteren, want vaak kwam het ook op andere plekken terecht. Ik ben ooit eens met bakken begonnen om te sorteren, maar daar was ik ook weer mee gestopt. En dan raak je het overzicht kwijt. Dan koop je weer bij, omdat je niet weet wat je nog hebt. En ook het systeem van oud eerst en nieuw erachter ben ik al een tijdje kwijt. 

Maar dat ga ik nu eerst allemaal in kaart brengen en lekker opgebruiken wat er nu is. 
Doucheschuim en shampoo had ik al uitgesorteerd, daar bleek ik ook een hele grote voorraad van te hebben her en der opgeslagen. Iedere verjaardag kwam er weer bij en er ging maar weinig van af. Het stond in de badkamer, in mijn slaapkamer, in de trapkast en pas door het bij elkaar te zetten, merk je hoeveel je in huis hebt. Stukken zeep had ik ook, elke vakantie kocht ik weer een nieuw pakje van drie, om er dan eentje aan te breken en die vervolgens weer mee naar huis ging. Maar thuis gebruik ik bijna nooit zeep om me te wassen. Ik ga al zo'n jaar of vijf, zes een weekje met mijn vader naar een huisje op stap, dus ook aardig wat stukjes zeep verzamelt.
Ik duik mijn voorraad in!!!        

maandag 5 december 2016

214. Nog steeds wachtend, maar niet stilzittend

Ik ben nog steeds in blijde afwachting, maar het gaat hopelijk nu toch wel heel binnenkort gebeuren. Hopelijk deze maand nog ergens, dan zal ik wel heel erg blij zijn. Dan krijg ik een voor mij flinke nabetaling van de belastingdienst, die ik weloverwogen lekker zal uitspreiden.

Want voor mij zal het een nieuw begin zijn, na tien jaar heel krap leven en het vooruitzicht dat het nog krapper zou worden naar een leven dat iets ruimer gaat worden. Dan kan ik een grote emmer latex kopen en mijn huisje eens een witkwast geven, wat na 8 jaar ook wel eens hard nodig is. 
Alleen al het vooruitzicht geeft de burger weer moed en ik ben dan ook weer een stuk lekkerder in mijn vel aan het zitten. Ik kan weer een beetje dromen, heb weer zin in dingen en ik kan eindelijk een buffertje aanleggen. Tot nu toe moest ik er niet aan denken, dat er iets duurs kapot zou gaan. Ik gebruik alles tot het totaal uit elkaar valt en wat ik nodig heb probeer ik gratis of via de kringloop te kopen voor weinig. En dat zal niet erg veranderen als er wat meer ruimte komt. Na ruim 20 jaar consuminderen zit die levensstijl er gewoon in gebakken. Ik kook graag, maar wel voordelig en gezond. Soms kies je eens een poosje voor gemak en ik heb een tijdje mijn brood in de winkel gehaald, maar dan wel voordelig brood. Maar daar zit vaak ook weinig smaak en voedingswaarde in. Klef brood dat niet vult. 
Maar na een paar afleveringen van de Keuringsdienst van waarde weer eens gevolgd te hebben, wilde ik toch weer zelf mijn brood bakken. Dan weet je tenminste wat erin zit. Daar gaat enige tijd overheen bij mij. Ik heb het met de hand geprobeerd, met een mixer, maar dat gaf niet een goed resultaat. Meestal werden dat toch heel compacte broden. Toen kwam ik ineens een broodbakworkshop tegen die betaalbaar was en ook nog gegeven werd door een consumindervrouw die ik al jaren via de mail kende. Ooit was ze mijn leermeester op mijn eerste consuminderstapjes. Ik had toen net mijn eerste samengestelde computer via mijn oudste zoon, die vond dat moeders nu toch ook eens kennis ermee moest maken. Ik had net de Vrekkenkrant ontdekt op het moment dat ze ermee ophielden en de Genoeg werd het vervolg. Maar via de computer kwam ik bij een mailgroep die over consuminderen ging en ik was heel leergierig in die tijd. Heerlijk vond ik al die gelijkgestemden te vinden en er dagelijks mee te kunnen mailen. Op hoogtijdagen kwamen we wel een paar honderd mailtjes dagelijks langs, die je dan wel niet allemaal hoefde te beantwoorden, maar je las toch mee, bang om iets te missen. 
   
Teunie van "Eenvoudig leven" gaf de broodbakworkshop en ik kwam er helemaal in de broodbakmood vandaan. Maar het valt nog niet mee om zulke mooi broden en broodjes te bakken. Vol met aanwijzingen kwam ik er vandaan en zij gebruikte broodbakmachines om het deeg te laten kneden. De mijne had de geest gegeven, dus eerst op zoek gegaan naar een BBM. En via weggeefgroepen in de buurt kon ik er twee gratis ophalen. Zij had er drie op een rijtje staan en bakt ongeveer dagelijks 3 tot 6 broden, ook in opdracht. Ik had twee broodvormen, dus dacht met twee BBM's lekker aan de bak te kunnen. Maar had geen weegschaal en dus via een maatbeker het meel enzo afgemeten. Het geluk was wel dat ik twee dezelfde BBM's kon ophalen, al was de ene een Duitse en de andere een Nederlandse, maar het merk en het type was exact hetzelfde. Toch gaven ze niet hetzelfde resultaat, maar dat zal door het onnauwkeurige afmeten wel kunnen. Het werd nog niet gelijk een heel goed resultaat, al was het eetbaar. Maar ik ga gewoon weer verder uitproberen. Morgen poging twee om twee goede broden te bakken. 

donderdag 10 november 2016

213. Even bijpraten

Ik ben nog steeds in afwachting van ... een beetje extra geld.
Druk met papieren opduiken bezig geweest en gelukkig bijna alles gevonden. 

Daarnaast ben ik nog steeds bezig met het versimpelen van mijn huisje. Ooit wilde ik het helemaal ouderwets inrichten en heb in de loop der jaren her en der wat aangeschaft, via rommelmarkten, kringloop en weggeefhoeken. Maar aangezien ik lichamelijk ook wat klachten heb is het gewoon verstandiger om het gewoon praktisch te houden.
Ik ben nu gewoon even pas op de plaats aan het maken en probeer het stukje bij beetje aan te pakken. Dat heeft voor mij meer effect op den duur is wel gebleken. Niet te groots willen aanpakken en dan verstijven, maar gewoon met oogkleppen voor: stukje bij beetje bekijken, inplannen en dan aanpakken.

Ik heb afgelopen tijd wel één aanschaf gedaan, een airfyer aangeschaft. Zeer bewust alle voors en tegens afgewogen. Ik had wel een frituurpan, maar die stond maar. Het schoonmaken en vet verversen en weer zien op te vangen hield me tegen om hem te gebruiken. Al wil ik heel af en toe best eens een frietje eten. Ik heb ook wel een flinke elektrische oven in mijn gasfornuis, maar om die aan te zetten en op temperatuur te krijgen kost ook de nodige energie. Die gebruik ik alleen in het weekend en dan ook weloverwogen om meerdere dingen tegelijk of na elkaar dan te bakken. 
En nu heb ik dus een airfryer aangeschaft, geschikt voor 1 a 2 personen en ik heb hem al meermalen gebruikt en ik ben er heel blij mee. Een keer zelf frietjes gemaakt, in twee keer een zak gekochte diepvriesfriet opgemaakt, diverse kiphapjes en rollade weer even warm gemaakt en hij bevalt helemaal prima. Heel snel op temperatuur, vetarm, geen vet verversen meer en ik experimenteer er lekker mee en ben blij met het resultaat. Krokant, snel en lekker en dat miste ik in de oven soms wel.

Prive blijft het ook nog steeds een beetje onrustig. Mijn leven is nooit saai, al zou ik het graag wel in wat rustiger vaarwater willen hebben. Zowel financieel als in de dagelijkse gang van zaken. Maar dat komt hopelijk nog. Nu moet ik nog steeds achter van alles aan. En kan ook slecht nee zeggen. Dat is mijn valkuil, ik wil graag helpen als ik kan. En er komen ook hele leuke dingen soms uit. Dus ik blijf lekker eigenwijs doorgaan, want ik wil ook wel graag midden in het leven blijven staan. Thuis achter de geraniums gaan zitten is ook niet mijn stijl. 
Momenteel heb ik ook weer iets opgehaald voor een alleenstaande moeder in Delft. Dat neem ik morgen weer mee als ik mijn vader ga helpen, want zij woont daar vlakbij en daarvoor krijg ik dan weer een paar loempia's die zij weer maakt. Vandaag ben ik weer boodschappen wezen doen met mijn 80+ buurvrouw en zij heeft morgenavond een etentje omdat haar dochter 30 jaar getrouwd is. Zij vroeg of ik morgen even met haar naar een tuincentrum wil gaan omdat ze een grote bos bloemen wilde halen daarvoor. Ik had een bezoekje ook al in mijn planning staan voor binnenkort maar nog niet dringend.  En dan gooi ik ook mijn planning weer een beetje om, omdat ze vanavond aan mijn deur stond. Oorspronkelijk zouden we na 2 uur gaan, maar aan haar kant wijzigde de tijd van ophalen. Ze moest al rond half drie weg, dus dan moet ik mijn planning weer omgooien en eerst naar huis komen en dan later mijn eigen dingen maar doen. Zij kan anders ook geen kant uit en ik wel. 
Soms zou ik wat meer schijt aan mijn omgeving willen hebben, maar dat zit gewoon niet in me. 
Ik vind het leuk als ik nog iets kan doen voor mensen die het nog minder hebben of niet de mogelijkheid hebben en zo elkaar weer te kunnen helpen. Zo ben ik ook aktief geworden om betaalbaar vlees/kip te kunnen kopen voor mijn omgeving. De constructie is wel ingewikkeld. Er wordt in het weekend een beperkte bestellijst neergezet op een facebook groep: Vlees is gewoon betaalbaar. Daar kan je dan uit kiezen en bestellen. De afleverpunten liggen nog wijd verspreid en voor hier is Zoetermeer de dichtstbijzijnde. Op woensdagavond moet je dan cash gaan betalen voor je bestelling en op zaterdag wordt het geleverd. Ik bestel namens een paar mensen, want voor 1 kilootje is het ook niet de moeite, maar voor meer weer wel. Je moet er toch twee keer voor rijden. Het is maar 2,50 per eenheid en dat is voor veel mensen een manier om toch een beetje lekker te kunnen eten. 
       





woensdag 19 oktober 2016

212. Van de hak op de tak

Alleen al het vooruitzicht op een beetje ruimte laat me af en toe van de hak op de tak gaan. 
Zo zat ik van de week een beetje via Facebook te surfen en daar werd een stacaravan aan geboden voor een redelijke prijs. 
Alleen stond er niet bij waar die caravan stond. Wel de naam van het recreatiepark waar hij stond. 
Dan ga ik dus op zoek naar dat park en kwam in de buurt van Brielle terecht. Dat is niet zo gek ver weg, dus dat biedt mogelijkheden. 
Nu vond ik de caravan zelf en het interieur niet erg mijn smaak en wat doe je dan?
Je kijkt of er nog meer te koop staat daar via het park zelf. En dan kom je een heel goedkope stacaravan tegen.
Alleen zie je deze niet van binnen. Dat er wat aan gebeuren moet is duidelijk te zien. Maar deze vind ik leuker dan de strakke moderne polyester gevallen met standaard zithoek en keukentje. 
Maar het biedt wel mogelijkheden als leuk en simpel buitenhuisje, wat je makkelijk zelf kunt onderhouden. Een likje verf doet wonderen in dit geval en wat zou het leuk zijn om af en toe ook andere mensen een vakantie te kunnen laten beleven, die dat nu onmogelijk kunnen betalen. 
Ik wil er zeker wel even gaan kijken en misschien ren ik wel heel hard weg, als ik het in het echt zie. Maar kijken gaan we in ieder geval binnenkort een keertje. 
Mijn zoon zag er ook wel iets in en met hulp van de kringloop en leuke frisse gordijntjes moet het toch wel een leuk zomerverblijf kunnen worden. Er is waterrecreatie in de buurt, wifi op het terrein, een speeltuin voor kleinere kinderen en recreatie voldoende in de buurt.  
We gaan niet over één nacht ijs en het leuke is dat je tegenwoordig via Google al heel wat wijs wordt voordat je er ook maar in de buurt geweest bent. Dat is wel een hele vooruitgang. 
Je kunt vast thuis voorbereidend werk doen en je bent al een stuk wijzer voordat je maar een stap zet. 

woensdag 12 oktober 2016

211. Licht aan het eind van de tunnel

Gisteren was ik op bezoek bij een vrijwilligersgroepje dat speciaal voor ouderen (maar tegenwoordig ook wel de wat jongeren) helpt bij het invullen van formulieren en andere financiële zaken. 

Ik ben een meester in consuminderen en besparen, maar een oen met formulieren en andere financiële zaken als de belastingdienst en zo.

Ik was daar om eens raad te vragen aangezien mijn inkomen nog drastisch zou gaan dalen na een jaar arbeidsongeschikt thuis zijn. 
Ik kwam bij een oudere man terecht die eerst ook weer eens mijn verhaal moest horen. 
Gelukkig had ik dat inmiddels wel redelijk bondig op papier staan met de actuele cijfers erbij, dus hij snapte al vrij snel waarom het ging. 
Daar zal ik niet uitgebreid op ingaan en we zijn ook niet heel diep gegaan, maar hij kwam er al snel achter dat ik iets essentieels ooit vergeten ben aan te geven. Ik had namelijk geen loonheffingskorting aangevraagd bij mijn laatste baan. 
Die was ik ooit voor halve dagen begonnen naast mijn baantje dat ik al jaren had. Maar dat werk stopte en vervolgens ben ik meer uren gaan draaien als thuishulp. Eerst werkte ik 2 jaar als Alpha Hulp ernaast, dus toen was ik een soort kleine zelfstandige. Maar na die twee jaar werden we in vaste dienst genomen met steeds een jaar contract en toen had ik dus die loonheffingskorting aan moeten vragen. 
Dat is nooit ter sprake gekomen en ik ben nog in vaste dienst voor onbepaalde tijd ook gekomen en de laatste jaren heb ik ook nooit meer een aangifte biljet ontvangen dus het sudderde gewoon door. Ik dacht dat ik te weinig verdiende en met een huurhuisje viel er ook niks af te trekken, dus het zal wel goed zijn zo. 

Maar ik blijk nog een leuk bedrag(voor mijn begrip dan) terug te kunnen vragen over de afgelopen vijf jaar. En dat komt wel heel goed van pas. Ik moet nog even wat jaaroverzichten opduikelen ter controle en over twee weken gaat hij dan de definitieve aangiftes insturen. Maar hij had zeer goede hoop dat wat hij me vertelde dan wel eens kon gaan gebeuren. Dan was ik zijn record wat hij daar voor iemand voor elkaar had gekregen en hij kneep mijn hand ongeveer fijn en hield hem wel heel lang vast, toen ik hem bedankte voor zijn tijd en aandacht. 
Ik ga in ieder geval graag weer naar Harry over twee weken en dan mag hij zijn voorbereidende werk afronden, want daar stond hij wel op dat ik weer bij hem terug kwam dan en speciaal naar hem moest vragen bij de volgende afspraak. Die eer gun ik hem graag. 

zaterdag 1 oktober 2016

210. Was de tv-programmering vroeger leuker?

Bij mij gaat de tv nog amper aan. Ik kijk het nieuws en sommige woonprogramma's en af en toe eens een Engelse detective, maar dan houdt het wel zo'n beetje op. En ik heb laatst Roots gevolgd, de miniserie over de slavernij. Ik vertrek of woonhuis in de zon wil ik ook nog wel eens kijken. 

Maar in een gesprekje met een zoon kwamen we erop dat we vroeger eigenlijk veel meer series en films keken. 
Startrack was zo'n serie die we eindeloos met zijn allen keken. 
Maar ook  Mc Giver, Hercules, Charmed, The Gilmore Girls, The A-team, Sliders, the Crow en Gray's Anatomy en nog heel veel meer. 
Er waren nog leuke shows in het weekend. 
En natuurlijk ook de Thunderbirds toen ze kleiner waren en nog heel veel andere series en films die we allemaal graag zagen. 
Daar gingen we dan echt met zijn allen voor zitten.  
We hielden eigenlijk allemaal wel van een beetje fantasy, geschiedenis en heel af en toe huurden we ook een paar videobanden en gingen dan een filmavond houden. 
Maar dat is tegenwoordig helemaal weg. 
Ik hoor wel dat mensen via de bekende abonnee-aanbieders nog films en series kijken, maar vaak gaat dat dan alleen. 
Ik hoor nooit meer dat mensen gezellig met een clubje mensen een filmavondje thuis houden. 
Ik vond het juist de charme dat je weer een week moest wachten voor de volgende aflevering kwam en nu kan je een hele serie of seizoen bij wijze van spreken achter elkaar gaan zitten kijken.

Wij gingen er echt voor zitten dan, glaasje drinken erbij met een knabbeltje en vol verwachting keken we dan weer "onze" aflevering af. Maar dat gevoel heb ik tegenwoordig nog amper. De tv staat hier meer uit dan aan. Er wordt nog amper over iets na-gepraat in mijn omgeving, terwijl je vroeger elke aflevering van een goede serie ook met andere mensen in je omgeving besprak.