zondag 14 oktober 2012

109. Consuminderen en voeding

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2816/Klimaatverandering/article/detail/3331516/2012/10/14/Verenigde-Naties-alarmeren-Wereldwijde-voedselcrisis-in-2013.dhtml

Ik ben niet snel ongerust, maar bovenstaand artikel gaf me toch wel even stof tot nadenken. 
We leven wel in een wereld met een wankel evenwicht momenteel, waarbij  voedselvoorraden en grond ook in handen van speculanten gevallen zijn. Overal worden prijzen zo ernstig kunstmatig opgedreven. Arme landen kunnen dat niet meer opbrengen en de schaarste wordt daar nog groter. 
Een grote droogte of juist veel regen kunnen zo maar een oogst laten mislukken en we verbruiken kennelijk meer dan we kunnen oogsten momenteel, zodat de wereld-voorraden steeds kleiner worden.
Ook volg ik momenteel Doomsday Preppers op National Geografic. Niet omdat ik zelf denk dat de wereld onmiddellijk vergaat, maar meer uit nieuwsgierigheid, want er zijn tal van redenen waarom mensen denken dat het misgaat uiteindelijk. 
De één denk dat er een wereldwijde stroomstoring gaat komen. Een ander denkt dat een bepaalde vulkaan zal gaan uitbarsten, omdat de geschiedenis vertelt dat er 1 x per 700.000 jaar die uitbarsting is geweest en dat we nu bijna weer op dat punt staan. 
Er worden grote voorraden aangelegd, schuilplaatsen gezocht waar het dan wel veilig zou moeten zijn of men past de eigen stadswoning helemaal aan een mogelijk toekomstige ramp. 

Bij een eventuele overstroming zit ik ook niet safe waar ik nu woon (onder zee-peil) en zou ik beter naar een hoger gelegen gebied kunnen verhuizen. Met mijn vader zit ik wel eens een potje te filosoferen over wat ons al kijkend wel eens bezig houdt. 
Met zijn 87 jaar is hij best op de hoogte van de hedendaagse zaken, ook hij houdt zich bezig met de hedendaagse voeding of eigenlijk de kunstmatig gemaakte voeding die in steeds grotere mate aangeboden wordt. Met conserveringsmiddelen, e-nummers, fruitsmaakjes waar geen fruit aan te pas komt, toegevoegde kunstmatige vitamientjes, enz. Bij ons komen steeds minder pakjes, zakjes, blikken en pakken in huis. En nu zijn er ook weer plastics ontdekt die schadelijke stoffen afscheiden en ook blikken kunnen stoffen afgeven. 
Ik probeer in ieder geval zo veel mogelijk basisvoeding te kopen, waar zo min mogelijk mee geknutseld is.
Vroeger dacht ik daar helemaal niet zo bij na, maar er komen tal van onderzoeken langs die duidelijk maken dat alles helemaal niet zo onschuldig is. Asbest, verf met oplosmidddelen waar schilders ziek van werden en nu dus ook voeding, waar mensen ziek van kunnen worden op den duur. Vaak onnodige frisdranken met troep en veel suiker, zgn. gezonde salades die caloriebommen blijken te zijn, steeds meer mensen met ernstig overgewicht, suikerziekte, hartkwalen en ga maar door. De lijst met onnodige voeding is eindeloos, snoep, chips, noem maar op. 
Een mens kan best zonder een groot deel van het supermarkt assortiment. 

Brood is momenteel weer zo'n een discussiepunt, we hebben het ook heel lang zonder kunnen doen. 
En steeds meer mensen ontwikkelen een gluten intolerantie of een ziekte als candida van de gist, enz.  Toevallig was van de week De Rekenkamer met als onderwerp wat kost een brood en vergeleek men hoe de prijs was opgebouwd van een supermarktbrood met het 'warme bakkers' brood of het brood van de broodspeciaalbakker. Daar zat euro's verschil in terwijl de grondstoffen toch niet veel verschilden. De kwaliteit van het graan en het feit dat het graan vast ver in het voren gereserveerd moest worden om er zeker van te zijn dat ze genoeg geleverd kregen maakten voor het grootste deel de prijs uit. Fabrieken hebben veel grotere hoeveelheden nodig dan de kleinschalige bakkers en ook hier zitten de graanspeculanten tussen, die uiteraard zoveel mogelijk proberen te verdienen, door oogsten laag op te kopen en dan vasthouden tot ze de hoogste prijs kunnen krijgen. 

Ik ga maar weer een beetje omdenken op kleine schaal om mij zo onafhankelijk mogelijk te maken van alle grootschalige handel. Maar voel me wel eens Calimero, zijn zijn groot en ik is klein ....    

zaterdag 13 oktober 2012

108. Consuminderstilte

Ineens was ik een week ziek, grieperig, koorts, spierpijn en gelijk viel de boel een beetje stil. Voor het eerst in vijf jaar moest ik me ziek melden. Energie was op nulniveau. Meer als een keer stofzuigen en één raam zemen kwam er die week niet uit. Het ging gelukkig wel buiten mijn maag om, het was geen zalminfectie. Beetje tv en computer hangen waren mijn bezigheden.
Gelukkig had ik wel voorraad genoeg in huis en kon ik zelf mijn brood bakken. Koken ging ook met de Franse slag. Een keertje brood en een flinke pan bruinebonensoep gemaakt voor een paar dagen. Dat sleepte me de week wel door. Tegen het weekend zakte de koorts en kwam de energie langzamerhand een beetje terug en natuurlijk weer aan het werk gegaan. Maar dat viel nog vies tegen de eerste week weer. 
Maar nu zijn we er weer. 
Mijn voornemen om alleen bij de kleine winkeltjes te gaan winkelen kwam er nog niet geheel uit. Voor sommige dingen kwam ik toch bij de super uit, zeker als het prijsverschil erg groot is en verder had ik nog heel veel in huis. Door mijn werk als thuishulp kom ik soms ook veel tegen. Afgelopen week was ook weer een heel rare week. De oogst gekregen: een pot zelfgemaakte aardbeienjam, een nieuwe herenjas (die men al drie jaar in huis had hangen en die naar mijn schoonzoon is gegaan) en een hele grote pompoen. Mijn schoondochter had gisteren een hele grote pan snert gemaakt en daar kan ik morgen ook een portie van krijgen. Het staat al bij mijn vader, die ik ook met zijn huis help en voor hem had ik ook een portie gevraagd toen mij een portie werd aangeboden. Mijn zoon is inmiddels met snert bij hem op de koffie geweest, dus morgen kan ik daar mijn portie ophalen. Zo scharrel ik ook door, dagje gratis, dagje goedkoop. Soms mag ik producten gratis proberen en dat was afgelopen week ook. Ik mocht vegetarische producten van AH testen via Insider. Ik ga ook achter GTA (geldterugacties) aan. Via de Allerhande kwam ik achter de allesbinder van Koopmans met Geldterug op de verpakking. Die heb ik vandaag gehaald en zo scharrel ik binnen mijn budget door.    

dinsdag 25 september 2012

107. Consuminderoverwegingen

Bespaarzuinig  raakte mij vanavond met haar blog. Daar zit ik zelf ook al een tijdje tegenaan te hikken. 
Aan de ene kant ben ik erg met basisvoeding bezig. geen zakjes en pakjes en zo min mogelijk rare toevoegingen binnen zien te krijgen.
En aan de andere kant deed ik mijn boodschappen wel bij de supermarkt. AH, Lidl enz. Zo goedkoop mogelijk, want mijn inkomen is ook niet erg hoog. Maar de berichten dat AH bijvoorbeeld ineens 2% korting instelt aan zijn leveranciers deden mij ook weer nadenken en de berichten van land- en tuinbouw die ook al heel lang zware tijden kennen en vaak ook in de tang van de supers zitten qua inkomsten. 
Plofkippen, kiloknallers, allemaal het resultaat van zo groot mogelijke bedrijven die het welzijn van de dieren niet hoog in het vaandel hadden staan, maar alleen in winst zaten te rekenen. Maar wij als consumenten houden dat ook in stand door zo min mogelijk te willen betalen.
Ik ben ook een voorstander van de kleine middenstand steunen en weer naar de slager/groenteboer/kweker/markt, enz. te gaan in plaats van de grootgrutters die bijna alle kleintjes wegwerken.  
De lokale markt steunen in de naaste omgeving. 
Ik moet ook nog bekijken hoe ik dat aan zal pakken. Is er nog een slager? En waar? Hier in mijn dorp in ieder geval niet meer, maar bij mijn vader zit er nog wel een en in Pijnacker ook. Een paar lokale kwekers weet ik inmiddels ook te vinden. Nieuwe zoektocht dus.

  

zondag 23 september 2012

106. Consuminderherfstweer

In de zomer ben je toch liever buiten, daarom is deze tijd voor mij veel    . Het wordt vroeger donker en buiten 's middags al een stuk frisser. 
Dan ga ik weer lekker binnen verder. 
De BBM is weer ingeschakeld om zelf brood te bakken. Mijn oude hema bbm was stuk gegaan en ik had nog een Aldi-BBM-aanbieding staan.  En dan moet je even weer de verhoudingen leren kennen van die machine. 
Er waren nog druiven en een gekregen appel, dus die tot een druivenjammetje gemaakt. En ik had kiwi en banaan en ooit eens gelezen dat dat ook een lekkere combinatie is, dus die ook tot twee potten jam verwerkt.
Ik had een krop andijvie en doorgaans moet ik wel eens wat weggooien omdat het verlept. Maar dit keer had ik een deel van de krop verticaal   afgesneden en verwerkt als stamppot rauwe andijvie. Dit keer was ik niet van boven begonnen met snijden, maar had vanaf de zijkant een deel afgesneden en de rest in een pan met een bodem water gezet en de andijvie bleef gewoon lekker fris tot het einde. Van een client kreeg ik twee struikjes lof, zij had veel teveel tegelijk ingeslagen en ook die werd lekker verwerkt. Nu zijn er weer gratis tomaten die binnen kwamen, veel kleintjes. Vandaag bij zoon en schoondochter meegegeten en daar weer een bakje bami meegekregen.  Morgen maar eens  zitten om alles weer een plekje te geven.

dinsdag 11 september 2012

105. Doorgaan en handige tip

Ik ben druk met lijstjes, voorraad, opruimen, consuminderen en slimme tips lezen. Vandaag kwam ik er weer eentje tegen, waar ik zelf nooit opgekomen zou zijn.

Bij niet bederfbare producten noteer ik bij het aanbreken van een nieuwe verpakking de datum onderaan de verpakking. Op die manier weet ik perfect dat ik met een spuitbus deo ongeveer 3 maand doe idem voor een fles shampoo,.... Met een doos dash waspoeder voor de witte was doe ik ongeveer 13 maand. Een fles kleurwasmiddel gaat ongeveer 4 maand mee. Het nut van te weten 'hoelang' ik met een product doe, is dat ik kan anticiperen en inspelen op de reclames. Als je wacht met een product te kopen tot je het echt nodig hebt, staat het meestal niet in aanbieding. Met 'mijn' systeem kan ik zo goed als elk product in aanbieding kopen omdat ik ook weet wanneer de aangebroken verpakking zal leeg zijn....

Deze ga ik ook eens uitproberen, want van sommige verpakkingen weet ik gewoon niet hoe lang ik met iets doe. Van sommige dingen heb ik gewoon al een te grote voorraad staan. Wasmiddel heb ik bijvoorbeeld nog voor jaren staan, denk ik. Terwijl ik het bijna nooit koop. Via de voedselbank ooit binnen gekomen. Daar heb ik dus al een rem op staan, niet kopen. 
Wasverzachter koop ik ook nooit, maar krijg ik soms weer via clienten. Ooit had Hoogvliet een spaaractie om gratis op bonnen te sparen en toen heb ik ook weer flessen gekregen. Of ze kopen een fles, maar blijken er niet tegen te kunnen. Laatst kreeg ik weer een fles douche-schuim van eentje. Daar heb ik ook wel genoeg van staan voorlopig, net als zeep.

Af en toe denk ik nog dat ik een gezin heb en zie dan een reclame en sla in. Dat moet ik ook kritischer gaan bekijken. Soep heb ik vandaag nog meegenomen, een paar kleine 1-persoons-blikjes voor een makkelijke dag, 2 halen 1 betalen bij AH, maar ik had al een stel zakken en blikken staan ook. Dus dat is ook iets wat ik niet meer mee moet nemen. Want ik wil ook steeds meer zelf maken en niet/minder uit een pak of blik eten.

Afgelopen weekend had ik de jaarlijkse bijeenkomst van de DGG-maillijst waar ik al jaren lid van ben. Een consumindergroep, met heel veel mail, maar het is net een grote familie geworden. Eén keer per jaar komen we bij elkaar ergens in het land en het was weer heel gezellig om de mensen dan in het echt te zien. Ik ga er ook al jaren naar toe, slechts drie maal heb ik overgeslagen. Elke keer is het weer een gezellig samenzijn. Iedereen neemt wat eetbaars mee en we delen alles op een soort groot buffet. We sparen onze goede spullen/kleding/bladen/boeken op en houden een soort gratis markt en dit keer had ik gelukkig veel meer spullen om weg te geven, dan ik weer mee terug heb genomen. Dat was ook een pluspunt dit keer. Ik had gewoon niks nodig en heb alleen een blad om zelf knuffels te maken mee terug genomen. En een hele mooie stevige poppenwagen voor mijn kleindochters. Een klein vast groepje komt elk jaar en er zijn ook elk jaar weer nieuwe gezichten. Grappig is dat je je toch een beeld vormt bij de mailtjes die je dagelijks ontvangt en dat dat beeld soms helemaal niet klopt. 
Maar het is een feit dat ik door heel nederland en belgie vriendinnen heb waar ik zo op een bakje koffie kan gaan. Is er iemand in nood of die hulp nodig heeft, dan is een oproepje zo geplaatst en komt er zo spontaan een groepje tot stand dat zich vrijwillig opgeeft om te helpen. Zo is er al een huisje geverft en opgeknapt, een zolder opgeruimd, bij een verhuizing geholpen toen de betreffende net een zware operatie ondergaan had. We mailen veel en lang niet alles gaat over consuminderen. Het kan over van alles zijn. Problemen, opvoeding van kinderen, ziekte, vakantie, dieren, een advies over de tuin. 
En ook overtollige spullen/kleding/boeken enz. worden over en weer aangeboden. Enige eis is dat het gratis moet zijn, al hebben we ook wel een sub-lijst voor spullen waar mensen nog wel iets voor willen hebben. Opvallend is wel dat hoofdzakelijk vrouwen actief consuminderen via de mail, het is een echt kippenhok, met slechts een handjevol mannelijke inbreng.
Zo'n dag is doodvermoeiend, doordat je eigenlijk iedereen wel even apart wil spreken, overvol indrukken raakt en sommige mensen zijn compleet kapot na afloop, maar het is het gewoon waard.         
  

zaterdag 1 september 2012

104. Toch maar weer aan de lijstjes

Mijn hele leven al ben ik redelijk chaotisch privé.  Werkmatig is dat geheel anders. 
Dan ben ik altijd heel consequent bezig en waarom, geen idee. 
Ik heb het ook maar opgegeven om dat uit te vinden. 
Thuis moet ik met een agenda en lijstjes werken om alles een beetje onder controle te houden. Thuis heb ik in veel mindere mate een moeten gevoel bij dingen die moeten gebeuren, terwijl ik dat wel buiten de deur heb. 
Maar uiteraard moeten er ook thuis dingen wel gedaan worden, maar die zie ik veel minder sterk als ik ze niet opschrijf. Wil ik echt wat voor elkaar krijgen,  dan moet ik gewoon met een lijstje werken. Zodat het ook in een logische volgorde gaat gebeuren, want ik heb last van het zgn "eerst even dat" virus. Ik begin dan ergens mee, kom onderweg weer wat anders tegen, en ga daar dan weer verder, vlieg van de hak op de tak dan en heb vervolgens aan het eind van de dag nog bar weinig zichtbaar echt gedaan. 
Ik vind veel te veel dingen leuk en interessant en vergeet mijn prioriteiten dan te stellen. Daar betrap ik mezelf zeer regelmatig op. Even mail lezen worden al snel een paar uren achter de computer, beetje blog lezen kost ook veel tijd, maar blijft ook leuk, want er komen steeds weer leuke bij. Maar ondertussen vliegt de weinige vrije tijd dan ook voorbij. 
Vanaf vandaag maar weer lijstjes invoeren, computertijd beperken en meer prioriteiten stellen. 
Zaterdag is MIJN dag, dan doe ik de dingen die ik leuk vind, na een week hard werken. Eens ergens naar toe, op mijn gemak boodschapjes doen of de stad eens in, naar de kringloop of zoals vandaag naar de jaarlijkse boeren-streekmarkt zonder op de klok te hoeven kijken steeds. Op zondagmorgen help ik mijn vader met zijn huis en daarna komt mijn eigen huisje eens aan de beurt. 
Toch de lijstjes maar weer invoeren om ook door de weeks het een en ander voor elkaar te krijgen. Het boodschappenlijstje is er uiteraard al en werken met een menu, maar een werklijstje voor thuis moet ook maar weer van stal komen. 
   

vrijdag 31 augustus 2012

103. Oppakken weer en doorgaan

Ik probeer de lol in het consuminderen en in het leven weer terug te vinden. Door mijn lichamelijk intensieve werk als thuishulp met tien/elf huizen per week schoon te houden en - maken en daardoor moeheid bij thuiskomst, verlies je dat wel eens. 

Ooit deed ik het voor halve dagen en had ik een administratief baantje bij een uitgeverijtje ernaast en toen was het wel te doen, maar sinds twee jaar moet ik wel twee huizen per dag buitenshuis verwerken en dan is het wel zuur dat de financiele beloning zo slecht is.
Natuurlijk is het een tweede natuur geworden om zo voordelig mogelijk in te kopen, maar ik ben de lol gewoon even kwijt in veel dingen. 
Koken vind ik normaal leuk om te doen, maar ik maak er te vaak maar even wat snel klaar van.  En ook smaakt het me af en toe niet eens. 
Ik kan niet voldoende mijn aandacht besteden aan mijn eigen huisje en aan mijn eigen gedoetje. 
Na mijn werk ben ik gewoon vaak lichamelijk helemaal uitgeteld. 
Ik geniet niet genoeg van mijn huisje, ben te uitgeteld vaak om mijn tuin ook nog bij te houden, kom door de week amper nog in de andere ruimtes in mijn huisje en daar wil ik verandering in zien te krijgen.

Ik gaf mijn kinderen vaak de schuld van de rommeligheid in huis, maar dat kan ik nu niet meer doen. De laatste is al een jaar de deur uit en ik moet het gewoon mezelf toerekenen dat ik niet alles gelijk achter mijn bips opruim. Ik heb twee katten en die verharen wat, maar ze verplaatsen geen spullen. Dus alles wat er nu wel verkeerd ligt, is toch echt eigen schuld.
Mijn woonkamer is jaren een bron van ergernis geweest. Mijn te grote, meestal gekregen, meubilair uit mijn vorige grote flat paste gewoon niet in mijn nieuwe "oude" veel kleinere huisje, maar ik had het financieel zwaar en ik kon ook niet de energie opbrengen om het te veranderen. 
Nu probeer ik projectmatig steeds een stukje aan te pakken. 
Ik werk beter met een gericht lijstje voor het weekend steeds. 

Met de keuken ben ik nu ook al weer weken/maanden bezig geweest en dan moet ik het ook voornamelijk van het weekend hebben om weer een stukje verder te komen. En dan heb ik ook nog een zolder, schuur enz. om leeg te werken. Maar heel langzaam kom ik toch waar ik heen wil. 
In de woonkamer staan ook nog een paar ergernissen. De oude dikke tv staat nu nog ergens midden in het niets en de computer moet eigenlijk ook nog een ander plekje krijgen. 

De rest van mijn meubilair komt van Marktplaats, kringloop, gevonden en uit eigen voorraad en is in geen winkel te koop. 
Ik ben een jaar of honderd terug in de tijd verder qua inrichting van mijn woonkamer en dan past zo'n stuk modern leven eigenlijk niet in het plaatje. Maar wat tv kijken en computeren doe ik dan ook wel weer vaak samen 's avonds. Dus alles helemaal uit elkaar halen is ook weer een stap te ver. Of alles naar boven verplaatsen. Daar blijf ik dan weer op steken.
Want dan heb ik heb er gewoon hulp bij nodig van sterke mensen, want de tv is niet te tillen voor mij. 
Ook voor de keuken had ik gewoon mannelijke hulp nodig en dan is het elke keer een paar uurtjes in het weekend, dus erg snel gaat zo'n project ook niet echt. 
Ik moet het ook eerst echt bij elkaar sparen, voordat ik echt van start kan gaan. Pas na vier jaar kon ik daar aan beginnen en dan vergt het nog een hoop uitkienen en zoeken voordat echt van start gegaan kan worden. Dan heb ik wel een plan en zoek eerst uit hoe en waar ik het voordeligst uit zal zijn met mijn wensen. Maar de basis staat nu en nu is het een kwestie van invulling en afwerking.       
Nu ben ik weer aan het sparen voor een volgend project en ondertussen werk ik wat ik nu zonder geld kan doen eerst af. Dus tijd om weer verse lijstjes te maken.