zondag 17 november 2013

125. Ben er wel maar druk met van alles

Steeds een stapje minder is wel het devies de laatste tijd. 
Ik werk als thuishulp bij oudere mensen en werken daar is het heel onzeker. 
Uren worden minder, meer cliënten per dag kan al snel komen. 
Nu heb ik er nog twee van drie uur per dag, maar mensen gaan minder uren krijgen.  Alle mensen met een beperkt tijdscontact worden niet verlengd, wat dat betreft had ik geluk. 
Ik heb nog net een vast contract binnen kunnen halen, al heb ik daar wel vijf jaar voor moeten knokken. 
Twee jaar als alpha-hulp, drie jaar met jaarcontract en nog geen zekerheid, want ik kan er ook net zo hard weer uit gegooid worden straks gezien de plannen van de regering. Ze zijn iets bijgesteld van 75% bezuinigen naar 50% en nu naar 40%, maar dat is dus nog steeds zeer onzeker. 
Mijn cliënten worden ook ouder en dat gaat ook meewegen na ruim 7 jaar meeleven. Ik maak 10 huizen per week schoon buiten de deur + mijn vaders huis die 88 is en gelukkig nog redelijk goed is en dan heb ik zelf ook nog een huisje. 
Het wordt geestelijk ook zwaarder werk, want je krijgt steeds meer een signaalfunctie erbij en mensen moeten toch zo lang mogelijk thuis zien te blijven. 
Er staat gelukkig ook heel veel leuks en liefs tegenover, maar soms moet je even diep in jezelf spitten om dat nog te zien.
Ik mantelzorg deels mijn vader en mijn buurvrouw, die afgelopen jaar haar man verloor, zoveel als ik kan. Door een luisterend oor te bieden, eens een boodschapje te doen. Praktisch gezien hebben ze wel andere hulp ook en kunnen gelukkig nog wel veel zelf, maar ze missen toch die partner, kinderen willen ze ook niet altijd tot last zijn en die hebben het vaak ook druk. 
Maar die eenzaamheid is er gewoon naarmate men ouder wordt. Familie is er steeds minder, sommige hebben nooit kinderen gehad en staan gewoon alleen, niet iedereen is druk sociaal bezig geweest. Dat merk ik zelf ook. Ik heb altijd gewerkt en voor mijn kinderen gezorgd en geen tijd genomen om zelf een kennissenkring op te bouwen. Daar loopt ik zelf ook tegen aan naarmate ik ouder word. Dan mis je af en toe wel een leeftijdgenoot om je heen. Geen plek waar je zelf eens aan kan wippen als je er eens uit wilt. Of iemand om eens iets leuks mee te doen.
Ik zie genoeg mensen, spreek er veel, maar er zit niemand persoonlijk op me te wachten. Mijn tijd komt nog wel, denk ik dan. Maar ondertussen draait de tijd wel door. En zijn het of mijn kinderen of mijn cliënten die me weer nodig hebben, maar dat is toch geen gelijkwaardige relatie. 
Genoeg voor vandaag, op naar morgen weer.   

126. Op het goede consuminderpad weer

Het is weer te lang stil geweest van mijn kant.  Het leven was weer een rollercoaster de afgelopen tijd en dan is het gewoon een kwestie van overleven. 
Elke dag maar nemen zoals die ging en de energie ebde gewoon langzaam weg. Dan moet je jezelf maar weer eens bij kop en kont nemen en bekijken wat er anders kan en stukje bij beetje weer in het betere deel van het leven zien te landen.
Daar ben ik nu hopelijk weer aangekomen.  De neus staat weer de goede kant uit, de plannen liggen klaar en nu ook de tijd nemen om me eraan te houden. 
Vandaag is weer een nieuwe dag en de start van een nieuwe week en een groot deel van de planning staat nu. 

Eerst ga ik mijn huis aanpakken. Terug naar de essentie brengen en alle ruis wegwerken. Het teveel aan spullen weer in de kringloop des levens brengen via de bekende kanalen als ruilkring, weggeefhoek en verkoop. Veel is langzaam binnen gekomen en mag nu weer weg. Ik heb het tijdelijk gebruikt en nu mag het weer naar een ander die het kan gebruiken.
Ook mijn tijd is een kostbaar goed waar ik te nonchalant mee omsprong. Altijd maar weer klaar staan voor anderen en mijn eigen leven op de laatste plaats zetten. 
Dan kom je jezelf uiteindelijk toch ook weer tegen en stapelt alles zich op. Leven als een kip zonder kop lukt niemand.
We gaan weer kleine stapjes zetten om weer orde op zaken te stellen. De keren boodschapjes doen worden beperkt, een menuutje weer van stal gehaald ipv afwachten hoeveel energie ik heb om nog iets te eten te maken. Met een raamwerkje gaat dat nu eenmaal veel beter en hoef je minder na te denken en vergeet je ook niks te gebruiken, zoals nu wel eens voor kwam. 
Ik wil komend jaar eigenlijk alle ruis wegwerken die me van mijn pad afbrengt. Mijn huisje tot de essentie van wonen en thuis terugbrengen zoals ik dat voor ogen heb. Kabinetsplannen die mijn huidige werk ondermijnen zelf buiten de deur werken. Niet afhankelijk opstellen, maar zelf mijn koers bepalen. De eerste stappen zijn gezet en dat voelt goed.
Ik ga alles versimpelen, zoals de inhoud van mijn keuken als voorbeeld. Net als in een vakantiehuisje maar een beperkt aantal dingen in huis hebben en het daar gewoon mee moeten doen. Dan moet je wel dagelijks afwassen en bijhouden. Zo wil ik elke ruimte onder handen gaan nemen. Wat is noodzaak en wat is ruis? 
Elk kastje en laatje bekijken en leger maken. Tot de hele kast weg kan en er weer meer ruimte komt. 
Ik ga op reis in eigen leven komend jaar en zal best wel eens blijven hangen, maar net als met consuminderen kan er vaak toch nog weer iets weg, waar je eerst niet buiten dacht te kunnen. 
Ik heb de eerste stappen gezet en het voelt goed. 

maandag 2 september 2013

124. Zin in meer consuminderen

Heerlijk de vakantie zit er weer op. Ik heb meer vakantie gehad dan in de planning zat oorspronkelijk. 
Eerst een hele week met mijn vader op stap geweest naar Gelderland. En daar de omgeving ook ruimschoots bekeken. Dagjes weggeweest en even Duitsland ook bezocht. Daarna nog een paar daagjes naar de jongste dochter in Belgie. die daar een "nieuw" huisje had gevonden met haar partner, wat ik natuurlijk ook graag wilde bekijken.  En tot slot nog een midweekje met mijn middelste dochter, man en kleinzoon weggeweest naar een vakantiehuisje. Ook daar volop genoten. We zijn naar o.a. het openluchtmuseum in Arnhem geweest, een keer heerlijk uit eten en een dagje Apeldoorn gedaan en verder lekker spelletjes gedaan en lekker ontspannen.
Jongste kleinzoon werd van kuif voorzien om op stap te gaan.
Verjaardag gevierd, Castle Fest bezocht en inmiddels is het gewone leven weer begonnen en ben ik al weer dagelijks als thuishulp aan het werk. Bijna rijp voor een volgende vakantie, want twee huizen schoonmaken per dag is me eigenlijk een beetje te veel. 

Ik ben me dan ook druk aan het beraden hoe ik verder wil/kan gaan. Dit jaar zal ik nog wel uitzingen, maar dan komen de grote bezuinigingen er ook aan in de thuiszorg. Was er eerst sprake van 70% bezuiniging, dat is later naar 50% bijgesteld, dus 50% kans dat ik er straks nog werk in heb of niet meer. En wat dan? Als 60-jarige vrouw zijn mijn arbeidskansen niet heel erg groot op dit moment. Ik heb nog wel wat plannen in de ijskast liggen. Op consumindergebied wil ik nog steeds doorstarten, maar dat blijft nu hangen. Ik consuminder uiteraard wel prive, maar wil nog steeds via website een e-uitgave nederland inslingeren.
Maar dan moet ik wel meer tijd hebben dan nu om erin te steken. 
Daarom blijven we nu nog even doorsudderen en in plannen hangen tot er meer (on)zekerheid komt. Zonder geld valt er ook niet te leven, dus voorlopig blijven we nog maar op dezelfde voet doorgaan. Ik moet werken voor de kost en minder uren is ook geen optie, ik zou juist  meer uren moeten werken, maar dat zit er als thuishulp ook niet in, 6 uur per dag is het maximum. 

Voorlopig gaan we dus gewoon maar door. Na de vakantie's  moest ik even een tussensprintje maken om mijn budget weer sluitend te krijgen. Maar dat is weer ingelopen inmiddels. Er is genoeg in huis en ook voor komende week staat het menu al klaar en is het meeste in huis. Ik heb regelmatig een extra eter tegenwoordig, mijn jongste zoon is deze kant weer uitgekomen.     

maandag 12 augustus 2013

123. Weer op de consuminder-voedingstoer en een testje

Voor mezelf doe ik even een testje. Ik zat mijn oudere berichten even langs te gaan en er sprong uit dat berichten over voeding en consuminderen aanmerkelijk veel vaker gelezen zijn. Dus hierbij dus gelijk een test voor mij.
Afgelopen week was ik een midweekje weg en ik ben nu weer de draad aan het oppakken. 
En ben gelijk ook de manier van eten aan het aanpakken. Schoonzoon houdt van koken met pakjes, voor mij zat er iets te weinig groente bij afgelopen week. 
Thuis gekomen heb ik vrijdag gelijk voor de familie gekookt, aardappels, boerengehaktschnitzels( voor de helft bij de P.lus) en bloemkool, zoutloos voor kleinzoon en gezin,  op hun verzoek. 
Zaterdag is mijn niet echte kookdag, al maak ik doorgaans wel iets warms met brood. Er was nog rundergehakt dat op moest dus daar heb ik een soort homeburgers van gemaakt en die smaakten ook prima. Met verse uisnippers, knoflook en verse tomaatschijfjes erbij.
Zondag had ik een rijstgerecht gemaakt, gewoon met basisingredienten met een speklapje in stukjes en een gratis kromme komkommer die ik via mijn vader had gekregen. 
En vandaag stond er weer aardappeltjes die ik nog had staan op het menu. Waren van Ah uit de bonus van even terug, maar hele stomme kleine aardappeltjes met veel pitten, zijn wel lekker maar dat schillen is een ramp. Bloemkool was 0,59 bij lidl dus nog eentje meegenomen, daar eet ik ook nog even van. 
Op zondagmorgen help ik mijn vader met zijn huis bijhouden en hij is ook aardig op de penning passend geworden om aan de andere kant nog wel de ruimte te vinden om af en toe even een schilderijtje te kopen en nog wel eens een kleinigheidje. Zo had hij een BBM gekocht bij de makro. Dat deed mijn moeder wel toen ze nog leefde ruim 8 jaar geleden, maar ik had hem er niet op ingeschat om daaraan te beginnen met zijn 88 jaren. Maar op zondagmorgen stond er een broodje klaar. Hij kon hem alleen niet uit zijn bbm krijgen en riep mij erbij omdat ik ook jaren zelf gebakken heb. Ander apparaat en ik moest ook even proberen te trekken, tot ik ineens lettertjes zag dat je het bakblik een klein slagje moest draaien om hem eruit te krijgen. En uiteindelijk zijn we nog een bbm voor mij wezen halen. Dat doet mijn vader dan ook wel weer. Ik heb jaren een bbm van de Hema gehad tot die de geest gaf, daarna nog twee pogingen om via rommelmarkt een werkende te vinden. Bij de eerste sloegen mijn stoppen door en de tweede zag er ook prima uit maar de deksel lag helemaal los achteraf. Maar nu heb ik dus weer een BBM en ga weer zelf mijn eigen brood bakken. Vanaf morgen want eerst het brood dat er was opmaken. 
Ik ga eerst de voorraden eens uitdunnen, vriezer moet leger en ik haal gewoon steeds bij en dan wordt het niet minder.    

zondag 11 augustus 2013

122. Weer om naar minder om juist meer te kunnen

Ik zie dat ik wel heel lang stil ben geweest.
Er gebeurde gewoon erg veel om me heen, werk slokte me ook op en prive was er ook het één en ander te doen. Ik las wel mee met tussenpozen, heb mijn jongste zoon geholpen met verhuizen en de jongste dochter en haar partner zijn in België zijn ook naar een ander huis verhuist, kreeg onverwacht nog een midweekje vakantie aangeboden en daar ben ik dus net weer van terug.
Gezellig met mijn middelste dochter, man en kleinzoon naar een landal greenpark bij Apeldoorn. En ook daar weer genoten. Op mijn verzoek zijn we een dag naar het openlucht museum geweest in Arnhem.

De plaggenhut laat je wel weer eens nadenken over een simpeler leven. 
Uiteraard ben ik ook een paar dagen naar mijn jongste dochter geweest om haar "nieuwe"huis te zien. Ik ben jarig geweest en werd 60, dus dit keer maar weer eens gevierd en bijna alle kinderen met aanhang en kleinkinderen waren er.  

Er was weer Castle Fest in Lisse en daar ging ik traditioneel op zaterdag naar toe. Dat is mijn jaarlijks uitje dat ik niet wil missen als het even kan. 


Een feest om naar uit te kijken, jong en oud loopt er vaak schitterend verkleed rond en er zijn allerlei stijlen te zien, oud of modern, gothic, sprookjes, geschiedenis, fantasy, steampunk, enz. Ik geniet altijd van de goede sfeer daar, niemand kijkt gek op en er is gewoon respect voor iemand die er veel werk van heeft gemaakt. 
Als laatste dus nog een onverwachte korte vakantie op Rabbit Hill met de jongste kleinzoon en die was natuurlijk ook om op de eten. 







vrijdag 10 mei 2013

121. Consuminderen in de keuken

Hoe meer ik me in voeding verdiep, hoe minder ik eigenlijk besef te weten. Natuurlijk is vers en basisvoeding voordeliger, dan kant & klaar kopen. Zelf snijden scheelt ook aanmerkelijk op de kiloprijs. 
Wil ik vruchtenyoghurt, dan koop of maak ik yoghurt en doe er zelf wel vers fruit in, want in de supermarktfruityoghurt zit vaak geen enkel stukje echt fruit. Veel is fabrieksmatig gewoon nagemaakt. 
Pakjes en zakjes komen de deur niet meer in, al maak ik de al aanwezige nog wel op.
Je moet tegenwoordig een complete scheikundige zijn om etiketten nog te kunnen lezen en dan ook nog snappen wat er staat.
De light versies, gezonde keuze kreten, schreeuwen je toe. Maar als je dan goed leest zit er nog van allerlei troep in verstopt. 
0% vet bijvoorbeeld, maar wel bergen suikerachtige zaken.

Ik ben steeds meer voorstander van eten wat je grootmoeder ook kende, geen margarines meer, maar roomboter. Herkenbaar stukje vlees, ipv. allerlei soorten burgers, rollen, enz. Vleeswaren van een echte slager ipv supermarkttroep. 
Ook het dagelijkse broodbeleg wil ik zelf gaan maken in de toekomst. Je betaalt goudgeld voor een bakje salade en uiteindelijk is het gewoon conserveermiddel, zuur, suiker en een paar ingredienten. Eiersalade is zo zelf gemaakt en je weet dan precies wat erin zit.
Jam maak ik al zelf, en ook van verse groente en fruit zijn er lekkere smeersels te maken. 
Kaas maar wat minderen, daar eten we toch vaak teveel van, hoorde ik pas weer, 1 plak per dag is voldoende.
In alle koek en snoep zit heel veel suiker verstopt, geen wonder dat we allemaal dikker worden, want het hapt zo makkelijk weg en hebben we het nodig? Nee, helemaal niet. 
Ontbijtgranen en mueslies, rijen verschillende staan er op de schappen, net als toetjes, koekjes enz.
Ik ga mijn leven weer een stuk simpeler maken, lekker zelf soepjes maken van water met wat kruiden en groente.
Mijn eigen dagelijkse broodbeleg verzinnen en maken.
Alleen nog eten wat ik herken. 
En veel meer zelf gewoon maken, pasta is eigenlijk 100 gr. meel met een eitje mengen per persoon. 
Straks maak ik een lekkere rabarbercrumble voor het weekend, de rabarber komt lekker vers geplukt uit eigen eettuintje.
Bieslook, maggiplant, paardenbloemblad, alles is te verwerken tot een maaltje vers.





donderdag 9 mei 2013

120. Even in de consuminder-lappenmand

Na mijn weekje vakantie, nog een weekje gewerkt weer en ineens kreeg ik wel een heel dikke pijnlijke linkerhand. In twee, drie dagen werd hij dubbeldik, kon ik mijn vingers amper nog gebruiken en natuurlijk probeerde ik maandagochtend de huisarts te bereiken. Maar hij bleek een week vakantie te hebben en er was een vervanger helemaal aan de andere kant van Delft. Die bleek steeds in gesprek en na twee uur proberen had ik eindelijk contact. Ik mocht langskomen, eerst om half vier, maar even later ging weer de telefoon, of ik eerder langs kon komen. Nu mocht ik om half twaalf komen. Rijden lukt ook niet dus ik had mijn vader al ingeseind of hij me wilde rijden en onmiddellijk weer gebeld toen ik veel eerder mocht komen.  Ik hoopte op een kuurtje van het een of ander, maar de man bekeek mijn hand met bedenkelijke blik en stuurde me gelijk door naar de spoedeisende hulp van het ziekenhuis. Daar was ik gelukkig vlak bij, een chirurg moest mijn hand maar even bekijken. En vervolgens zeilde ik dus zo het ziekenhuis in. 
Van spoedeisende hulp naar een eerste bekijker, vervolgens weer door naar een volgende die bedenkelijk keek en voor ik het wist zat er een infuus in mijn goede hand geschoven, werd er met een pen de contouren van de dikte getekend en werd er een bed voor me gezocht en om vier uur zat ik op mijn kamer alleen met een infuuspaal aan mijn zijde, die de komende dagen niet week. 
Ik was min of meer overdonderd, want ik mankeerde verder niks, dan alleen die stomme hand. Geen koorts of ziekte, maar ik had niks in te brengen. Blijven en aan de paal hangen met antibiotica. Op dag twee moest ik naar een zaaltje, waar al twee oude geopereerde mensen lagen, die allebei veel lagen te snurken en slapen.  Vooral mijn buurman hing aan allerlei slangen, daar ging het niet echt lekker mee. Gelukkig kreeg ik via mijn dochter wel even een laptop, zodat ik wat afleiding had, maar echt typen lukte niet echt, meelezen wel. Koningsdag heb ik via de tv mee kunnen maken en ik mocht wel blijven wandelen gelukkig. Tussen alle verplichte nummers door zat ik vaak lekker buiten. 
Tot vrijdag moest ik blijven en de rituelen meemaken. Temperaturen, bloeddruk opmeten om de zoveel tijd, doktersronde, medicijnen kreeg ik verder niet en eindelijk werd ik bevrijd van mijn paal en mocht ik weer naar huis met capsules en mijn arm/hand in mitella en rekverband. 
Werken is me even twee weken verboden en dat is geen straf. Op 16 mei mag ik weer voor controle komen en dan hoor ik verder, maar het gaat gelukkig al een stuk beter met de hand. 
Mijn jongste zoon helpt me nu gelukkig met de zwaardere klussen in de tuin, want door alles is er van voor-zaaien en poten niks gekomen nog. Eerst te koud en vakantie, dus veel onkruid moest ook verwijderd worden. Ook in de voortuin moesten nog steeds wat vaste planten komen. Mijn vader had een doos vaste planten gekocht om in zijn balkonbakken te doen, maar die bleken veel te hoog te worden. Die zitten nu ook in de grond. Ik had nog een stuk gekregen hosta staan, die de winter ook had overleeft. En nog wat planten gekregen of vast gekocht, die nog niet in de grond zaten.
Zelf ga ik af en toe maar op een stoel zitten en wat voegen krabben of een klein stukje tegelijk aanpakken. 
Koken lukt gelukkig ook wel weer, al gaat het niet zo snel als normaal. Aardappels schillen duurt wel een stukje langer dan normaal, maar die eet ik ook niet iedere dag. Fietsen lukt ook weer en ik kan gelukkig zelf mijn boodschapjes nu weer doen.