Gisteren was ik op bezoek bij een vrijwilligersgroepje dat speciaal voor ouderen (maar tegenwoordig ook wel de wat jongeren) helpt bij het invullen van formulieren en andere financiële zaken.
Ik ben een meester in consuminderen en besparen, maar een oen met formulieren en andere financiële zaken als de belastingdienst en zo.
Ik was daar om eens raad te vragen aangezien mijn inkomen nog drastisch zou gaan dalen na een jaar arbeidsongeschikt thuis zijn.
Ik kwam bij een oudere man terecht die eerst ook weer eens mijn verhaal moest horen.
Gelukkig had ik dat inmiddels wel redelijk bondig op papier staan met de actuele cijfers erbij, dus hij snapte al vrij snel waarom het ging.
Daar zal ik niet uitgebreid op ingaan en we zijn ook niet heel diep gegaan, maar hij kwam er al snel achter dat ik iets essentieels ooit vergeten ben aan te geven. Ik had namelijk geen loonheffingskorting aangevraagd bij mijn laatste baan.
Die was ik ooit voor halve dagen begonnen naast mijn baantje dat ik al jaren had. Maar dat werk stopte en vervolgens ben ik meer uren gaan draaien als thuishulp. Eerst werkte ik 2 jaar als Alpha Hulp ernaast, dus toen was ik een soort kleine zelfstandige. Maar na die twee jaar werden we in vaste dienst genomen met steeds een jaar contract en toen had ik dus die loonheffingskorting aan moeten vragen.
Dat is nooit ter sprake gekomen en ik ben nog in vaste dienst voor onbepaalde tijd ook gekomen en de laatste jaren heb ik ook nooit meer een aangifte biljet ontvangen dus het sudderde gewoon door. Ik dacht dat ik te weinig verdiende en met een huurhuisje viel er ook niks af te trekken, dus het zal wel goed zijn zo.
Maar ik blijk nog een leuk bedrag(voor mijn begrip dan) terug te kunnen vragen over de afgelopen vijf jaar. En dat komt wel heel goed van pas. Ik moet nog even wat jaaroverzichten opduikelen ter controle en over twee weken gaat hij dan de definitieve aangiftes insturen. Maar hij had zeer goede hoop dat wat hij me vertelde dan wel eens kon gaan gebeuren. Dan was ik zijn record wat hij daar voor iemand voor elkaar had gekregen en hij kneep mijn hand ongeveer fijn en hield hem wel heel lang vast, toen ik hem bedankte voor zijn tijd en aandacht.
Ik ga in ieder geval graag weer naar Harry over twee weken en dan mag hij zijn voorbereidende werk afronden, want daar stond hij wel op dat ik weer bij hem terug kwam dan en speciaal naar hem moest vragen bij de volgende afspraak. Die eer gun ik hem graag.
Posts tonen met het label inkomen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label inkomen. Alle posts tonen
woensdag 12 oktober 2016
dinsdag 29 december 2015
172. Op weg naar een nieuw flitsend consuminderjaar
Heerlijk vind ik deze dagen op weg naar een nieuw jaar. Een beetje mijmeren, het afgelopen jaar even de revu laten passeren, een nieuwe agenda in gebruik gaan nemen en weer een nieuw vers jaar voor je hebben.
Ik heb nog geen idee hoe het gezondheidsmatig gaat verlopen, of ik weer aan het werk ga komen op mijn oude werkplek of dat ik een nieuwe weg moet inslaan. Maar het is goed zoals het zal gaan. Sommige deuren gaan soms dicht en andere zullen wel weer open gaan. Daar vertrouw ik op en misschien is dat ook beter. Echt blij word ik niet meer van mijn werk, maar je wilt geen deuren sluiten voordat je nieuwe kansen ziet. Maar eigenlijk is mijn lijf niet meer echt blij, mijn geest ook niet, dus zal ik toch een nieuwe weg moeten gaan vinden.
Daar ben ik druk mee bezig in mijn hoofd momenteel. Om uit te zoeken wat me wel blij maakt en waar ik nog minstens een paar jaar met plezier mijn brood mee zou kunnen verdienen. Want werken op zich vind ik helemaal niet erg, dat heb ik mijn hele leven graag gedaan. Iets creatiefs, wat geestelijk ook nog enige uitdaging biedt zou ik zonder moeite nog jaren kunnen volhouden. Op zijn tijd was hard lichamelijk werken ook geen probleem, als er daarna maar weer even tijd om bij te komen kwam. Juist die afwisseling gaf mij energie.
De ene keer de geestelijke uitdaging en de andere keer stomweg doorstampen om iets af te krijgen met een meetbaar resultaat.
De laatste jaren was ik thuishulp bij oudere mensen en dat is toch wel dodelijk voor mijn creatieve, geestelijke kant. Elk huis is dan wel anders en de mensen ook, maar het werk is steeds hetzelfde. Binnen drie uur weer een huis stoffen, soppen en dweilen en bij de volgende weer opnieuw beginnen en dat vier dagen per week. Terwijl ik nooit een huishoudelijk wonder ben geweest. Dat deed ik er thuis wel een beetje bij, naast mijn werk, maar ik heb nooit een euforisch gevoel gekend bij een schoon gepoetst toilet of iets dergelijks. Het speelt natuurlijk al een aantal jaren in mijn hoofd, deze werkgever was destijds de enige die me nog een baan wilde geven. En ook niet 1,2,3. Eerst heb ik twee jaar als Alpha hulp gewerkt, een soort kleine zelfstandige voor halve dagen en toen werd het verplicht omgezet naar een jaar-contract in dienst met een lager loon. Dat heb ik drie jaar gedaan en daarna moesten ze me in vaste dienst voor onbepaalde tijd nemen en ben ik al vijf jaar voor hele dagen gaan werken. Inmiddels zit ik al een jaar of 8,9 in de schoonmaak, maar echt leuk werk heb ik het nooit gevonden. Het moest gewoon in mijn ogen om brood op de plank te houden. Maar het werd lichamelijk en geestelijk ook wel erg zwaar, vooral de laatste twee jaar. De mensen werden ook ouder en meer hulpbehoevend en af en toe viel er ook één weg. Het hoort bij het leven, maar het hakt er soms toch wel in. Bij sommigen kom je toch al jaren over de vloer en dan wordt het toch wel iets intiemer. Dan ben je ongeveer als een lid van de familie, of een dochter die ze niet hebben, soms een vertrouwenspersoon. En dan is het best heftig als er iemand plotseling overleden is. En soms werd ik ineens bij iemand weggehaald zonder te weten wat er aan de hand was. Een bleek achteraf na maanden onwetenheid overleden te zijn, zonder dat ik er iets van wist of ze kregen minder uren hulp en dan werd ik ook naar iemand anders voor drie uur overgezet, zonder dat je even normaal afscheid kon nemen. Van de ene week naar de andere stond er dan ineens iemand anders op je werklijst.
Komend jaar hoop ik toch wat mee plezier in alles weer te krijgen. Meer bewust elke dag te beleven en ook meer energie in mijn huisje te steken.
Zachtjes was ik daar al mee begonnen, elke dag even rustig overzien en een heleboel ruis uit mijn leven zien te halen. Rommel opruimen en stuk voor stuk te bekijken wat mag blijven en wat weg mag.
Ik heb gewoon teveel in huis staan en ik wil een rustig simpel thuis. Minder spullen, minder voorraad, een plek om in alle rust te kunnen leven. Afgelopen maand was ik al begonnen om zachtjes aan te ontrommelen en daar wil ik gewoon mee doorgaan. Her en der begin ik het al te merken, dus we gaan gewoon door.
Lekker met de hand op de knip leven, meer zelf doen en maken. Verkopen wat te verkopen valt, weggeven waar ik iemand weer blij mee kan maken, meer aan de knutsel gaan en ook af en toe leuke dingen doen. Dan blijft het gezellig voor mij ook. Lopen gaat een stuk minder, dus rommelmarkten ed hoef ik niet zo nodig meer naar toe. Eerst de huidige voorraad spullen opleuken, gebruiken of verkopen.
Ik heb er al een potje voor gemaakt, waar ik alleen maar af en toe eens wat van mag gebruiken om iets noodzakelijks aan te schaffen, maar de hoofdzaak wordt om er meer geld in te krijgen.
Komend jaar wil ik wel een museumjaarkaart aanschaffen om regelmatig eens een museum te kunnen bezoeken. De geest heeft ook voeding nodig en ik hou ervan om historische en/of vooral oude dingen te bekijken. Voelen en zien hoe mensen vroeger leefden, dan waardeer je je eigen leven ook weer meer.
Meer met mijn handen gaan doen en kijken waar ik nog meer blij van wordt. Ik kook meestal wel lekker, vind het ook leuk om met lekkere gezonde ingrediënten te werken, dus denk ik eraan om in de toekomst ook eens vaker als thuiskok bezig te gaan zijn. Voor mijn naaste omgeving, maar ook voor anderen die daar behoefte aan hebben.
Stapje voor stapje werk ik daar naar toe nu.
Een lege gang, een lekkere schone werkbare keuken, een frisse woonkamer met meer ruimte.
Mijn trap naar boven staat ook al een paar jaar in de planning om opgeknapt te worden. Ooit ben ik begonnen met schuren en verven, maar het bleek achteraf dat er met twee verschillende potten witte verf gewerkt was. Ik heb nu nog steeds twee verschillende tinten wit op de treden zitten, om en om is het een spierwitte en een gebroken witte tree. Het ergert je elke keer als je er langs loopt, maar de energie was op om het aan te pakken.
Ik heb nog geen idee hoe het gezondheidsmatig gaat verlopen, of ik weer aan het werk ga komen op mijn oude werkplek of dat ik een nieuwe weg moet inslaan. Maar het is goed zoals het zal gaan. Sommige deuren gaan soms dicht en andere zullen wel weer open gaan. Daar vertrouw ik op en misschien is dat ook beter. Echt blij word ik niet meer van mijn werk, maar je wilt geen deuren sluiten voordat je nieuwe kansen ziet. Maar eigenlijk is mijn lijf niet meer echt blij, mijn geest ook niet, dus zal ik toch een nieuwe weg moeten gaan vinden.
Daar ben ik druk mee bezig in mijn hoofd momenteel. Om uit te zoeken wat me wel blij maakt en waar ik nog minstens een paar jaar met plezier mijn brood mee zou kunnen verdienen. Want werken op zich vind ik helemaal niet erg, dat heb ik mijn hele leven graag gedaan. Iets creatiefs, wat geestelijk ook nog enige uitdaging biedt zou ik zonder moeite nog jaren kunnen volhouden. Op zijn tijd was hard lichamelijk werken ook geen probleem, als er daarna maar weer even tijd om bij te komen kwam. Juist die afwisseling gaf mij energie.
De ene keer de geestelijke uitdaging en de andere keer stomweg doorstampen om iets af te krijgen met een meetbaar resultaat.
De laatste jaren was ik thuishulp bij oudere mensen en dat is toch wel dodelijk voor mijn creatieve, geestelijke kant. Elk huis is dan wel anders en de mensen ook, maar het werk is steeds hetzelfde. Binnen drie uur weer een huis stoffen, soppen en dweilen en bij de volgende weer opnieuw beginnen en dat vier dagen per week. Terwijl ik nooit een huishoudelijk wonder ben geweest. Dat deed ik er thuis wel een beetje bij, naast mijn werk, maar ik heb nooit een euforisch gevoel gekend bij een schoon gepoetst toilet of iets dergelijks. Het speelt natuurlijk al een aantal jaren in mijn hoofd, deze werkgever was destijds de enige die me nog een baan wilde geven. En ook niet 1,2,3. Eerst heb ik twee jaar als Alpha hulp gewerkt, een soort kleine zelfstandige voor halve dagen en toen werd het verplicht omgezet naar een jaar-contract in dienst met een lager loon. Dat heb ik drie jaar gedaan en daarna moesten ze me in vaste dienst voor onbepaalde tijd nemen en ben ik al vijf jaar voor hele dagen gaan werken. Inmiddels zit ik al een jaar of 8,9 in de schoonmaak, maar echt leuk werk heb ik het nooit gevonden. Het moest gewoon in mijn ogen om brood op de plank te houden. Maar het werd lichamelijk en geestelijk ook wel erg zwaar, vooral de laatste twee jaar. De mensen werden ook ouder en meer hulpbehoevend en af en toe viel er ook één weg. Het hoort bij het leven, maar het hakt er soms toch wel in. Bij sommigen kom je toch al jaren over de vloer en dan wordt het toch wel iets intiemer. Dan ben je ongeveer als een lid van de familie, of een dochter die ze niet hebben, soms een vertrouwenspersoon. En dan is het best heftig als er iemand plotseling overleden is. En soms werd ik ineens bij iemand weggehaald zonder te weten wat er aan de hand was. Een bleek achteraf na maanden onwetenheid overleden te zijn, zonder dat ik er iets van wist of ze kregen minder uren hulp en dan werd ik ook naar iemand anders voor drie uur overgezet, zonder dat je even normaal afscheid kon nemen. Van de ene week naar de andere stond er dan ineens iemand anders op je werklijst.
Komend jaar hoop ik toch wat mee plezier in alles weer te krijgen. Meer bewust elke dag te beleven en ook meer energie in mijn huisje te steken.
Zachtjes was ik daar al mee begonnen, elke dag even rustig overzien en een heleboel ruis uit mijn leven zien te halen. Rommel opruimen en stuk voor stuk te bekijken wat mag blijven en wat weg mag.
Ik heb gewoon teveel in huis staan en ik wil een rustig simpel thuis. Minder spullen, minder voorraad, een plek om in alle rust te kunnen leven. Afgelopen maand was ik al begonnen om zachtjes aan te ontrommelen en daar wil ik gewoon mee doorgaan. Her en der begin ik het al te merken, dus we gaan gewoon door.
Lekker met de hand op de knip leven, meer zelf doen en maken. Verkopen wat te verkopen valt, weggeven waar ik iemand weer blij mee kan maken, meer aan de knutsel gaan en ook af en toe leuke dingen doen. Dan blijft het gezellig voor mij ook. Lopen gaat een stuk minder, dus rommelmarkten ed hoef ik niet zo nodig meer naar toe. Eerst de huidige voorraad spullen opleuken, gebruiken of verkopen.
Ik heb er al een potje voor gemaakt, waar ik alleen maar af en toe eens wat van mag gebruiken om iets noodzakelijks aan te schaffen, maar de hoofdzaak wordt om er meer geld in te krijgen.
Komend jaar wil ik wel een museumjaarkaart aanschaffen om regelmatig eens een museum te kunnen bezoeken. De geest heeft ook voeding nodig en ik hou ervan om historische en/of vooral oude dingen te bekijken. Voelen en zien hoe mensen vroeger leefden, dan waardeer je je eigen leven ook weer meer.
Meer met mijn handen gaan doen en kijken waar ik nog meer blij van wordt. Ik kook meestal wel lekker, vind het ook leuk om met lekkere gezonde ingrediënten te werken, dus denk ik eraan om in de toekomst ook eens vaker als thuiskok bezig te gaan zijn. Voor mijn naaste omgeving, maar ook voor anderen die daar behoefte aan hebben.
Stapje voor stapje werk ik daar naar toe nu.
Een lege gang, een lekkere schone werkbare keuken, een frisse woonkamer met meer ruimte.
Mijn trap naar boven staat ook al een paar jaar in de planning om opgeknapt te worden. Ooit ben ik begonnen met schuren en verven, maar het bleek achteraf dat er met twee verschillende potten witte verf gewerkt was. Ik heb nu nog steeds twee verschillende tinten wit op de treden zitten, om en om is het een spierwitte en een gebroken witte tree. Het ergert je elke keer als je er langs loopt, maar de energie was op om het aan te pakken.
zaterdag 13 september 2014
143. Consuminderen en geld scheppen
Voor komende week heb ik de uitdaging om zoveel mogelijk extra geld te genereren en ik hoop dat verder uit te kunnen bouwen uiteraard, om minder uren buiten de deur te hoeven werken uiteindelijk.
Allereerst is Facebook mijn goede helper om via lokale groepen het één en ander in geld te kunnen omzetten. Ik heb nog spullen, kleding, boeken en wat schoenen om te verkopen. Maar daar komt natuurlijk al snel een einde aan. (Al heb ik op boekengebied nog wel het één en ander op zolder staan in dozen, dus daar kan ik nog wel een tijdje mee vooruit) Ooit had ik een handeltje in geschiedenis/genealogisch gerichte boeken, maar doordat de prijzen kelderden en ik ander werk ben gaan doen is dat doodgebloed. Maar het staat nog in dozen op zolder, dus ik kan het in euro's weer terug zien te krijgen en ik weer meer ruimte.
Ook heb ik nog wel wat leuke oude spulletjes op die zolder staan uit Oma's tijd.
De mobiele telefoon staat onder stroom om plaatjes te kunnen maken. Dat is mijn korte termijn werk om te doen.
Daarnaast wil ik wat spulletjes gaan opleuken en zien dat ik die weer kan verkopen. Dat is voor de langere termijn, dat krijg ik niet in 1 week voor elkaar.
Komende week werk ik, maar de week daarna heb ik even vrij genomen om alles verder weer op een rij te zetten. Ook volgende maand heb ik vast een weekje vrij ingelast. Ik ben mijn verlofuren een beetje aan het inlopen, want niemand weet of er komend jaar nog wel werk is of misschien minder. Misschien kan ik ze ook deels wel uit laten betalen, dat zal ik uit moeten zoeken, maar dat is dan ook maar eenmalig en geen strukturele verbetering van inkomen.
Ik hou jullie op de hoogte van mijn ervaringen en hoop ook inspiratie van anderen te krijgen.
Allereerst is Facebook mijn goede helper om via lokale groepen het één en ander in geld te kunnen omzetten. Ik heb nog spullen, kleding, boeken en wat schoenen om te verkopen. Maar daar komt natuurlijk al snel een einde aan. (Al heb ik op boekengebied nog wel het één en ander op zolder staan in dozen, dus daar kan ik nog wel een tijdje mee vooruit) Ooit had ik een handeltje in geschiedenis/genealogisch gerichte boeken, maar doordat de prijzen kelderden en ik ander werk ben gaan doen is dat doodgebloed. Maar het staat nog in dozen op zolder, dus ik kan het in euro's weer terug zien te krijgen en ik weer meer ruimte.
Ook heb ik nog wel wat leuke oude spulletjes op die zolder staan uit Oma's tijd.
De mobiele telefoon staat onder stroom om plaatjes te kunnen maken. Dat is mijn korte termijn werk om te doen.
Daarnaast wil ik wat spulletjes gaan opleuken en zien dat ik die weer kan verkopen. Dat is voor de langere termijn, dat krijg ik niet in 1 week voor elkaar.
Komende week werk ik, maar de week daarna heb ik even vrij genomen om alles verder weer op een rij te zetten. Ook volgende maand heb ik vast een weekje vrij ingelast. Ik ben mijn verlofuren een beetje aan het inlopen, want niemand weet of er komend jaar nog wel werk is of misschien minder. Misschien kan ik ze ook deels wel uit laten betalen, dat zal ik uit moeten zoeken, maar dat is dan ook maar eenmalig en geen strukturele verbetering van inkomen.
Ik hou jullie op de hoogte van mijn ervaringen en hoop ook inspiratie van anderen te krijgen.
Abonneren op:
Posts (Atom)