Posts tonen met het label huisdieren. Alle posts tonen
Posts tonen met het label huisdieren. Alle posts tonen

zondag 25 januari 2015

147. Even weer bijbeppen

Voor de "nieuwe"  lezers, die me nog niet kennen even een een korte kennismaking.
De laatste tijd zat ik een beetje in een gezondheidsdalletje. Of dat nu door de leeftijd of stress kwam, geen idee. Feit is dat ik geen of te weinig vitamine D meer aanmaak, ondanks dat ik graag en veel buiten in mijn tuintje ben. Daar ben ik al twee keer mee geconfronteerd de laatste jaren. In 2010 zat ik ontzettend laag en afgelopen jaar was het weer raak. Oneindig moe, pijnen in spieren en gewrichten en tussendoor ook nog een plotselinge ziekenhuisopname omdat mijn linkerhand/arm ineens ontzettend opzwol. Daarin bleek ik een bacteriele infectie te hebben opgelopen, waarschijnlijk via een wondje ofzo. Officieel ben ik nu weer genezen verklaard, maar de moeheid wil nog niet erg wegtrekken.
Ik werk dagelijks als thuishulp bij ouderen thuis en maak 8 huizen via mijn werkgever per week schoon, daarnaast help ik mijn vader van bijna 90 ook wekelijks en zelf heb ik uiteraard ook nog een huisje dat meestal op de laatste plek komt, als er nog een beetje energie over is. 
Ook op werkgebied rommelt het al jaren. Oorspronkelijk kom ik uit de voorbereidende grafische hoek en ook de afwerking hoorde erbij en daarna heb ik nog een aantal jaren administratief gewerkt bij het uitgeverijtje van mijn vader. Tot hij op een leeftijd kwam dat hij wilde stoppen en van zijn pensioen genieten. En toen was ik al dik 50+ en er waren in die tijd ook al geen banen na veel solliciteren. Alleen als thuishulp kon ik beginnen, eerst 2 jaar als alpha hulp (een soort zzp-er) want toen gingen alle hulpen in vaste dienst eruit. Daarna nog drie jaar met steeds een jaarcontact en ik was een van de laatsten die nog in vaste dienst kon komen daarna. Dat doe ik dus ook al weer een paar jaar en het staat nu allemaal weer op losse schroeven. 
Ik ben normaal een heel positief ingesteld mens, maar het genieten is de laatste jaren steeds moeilijker te vinden. Ik heb een lekker huisje met een leuk stukje tuin, maar afgelopen jaar was dat eigenlijk niet bij te houden.
Ik heb twee hele lieve ex- katers, maar afgelopen jaar bleek de tweede een blaassteenprobleem te hebben en staan ze nu allebei op speciaal duur blaasgruisvoer, na diverse dierenartsbezoeken en uiteindelijk een operatie. 
 
Mijn laatste kind is ruim drie jaar geleden de deur uitgegaan en is richting Belgie vertrokken, de oudste is al jaren geleden naar Enschede getrokken. Drie van de vijf hebben zelf een gezin nu met nog relatief jonge kinderen. De ouders van tegenwoordig hebben ook allebei een baan, dus ik zie ze veel te weinig naar mijn zin. Oma heeft ook een bijna volle werkweek dus helaas ben ik ook niet de oppasoma die ik zou willen zijn. 
Ik probeer achter mijn huisje een eettuintje te onderhouden en heb bramen, aardbeien, een pruimenboompje, appelboompje, bessenstruikjes, rabarber, lavas, munt, druiven, frambozen, bieslook en waar ik dit jaar verder weer aan toe weet te komen. 
En ik heb nog heel veel leuke plannen die ik dit jaar wel voor elkaar hoop te krijgen.
Ik moet nodig ook eens mijn huisje een opfris/verf beurt gaan geven, na mijn verhuizing heb ik er niets meer aan gedaan en dat is al een jaar of 7, 8 geleden. Elke keer maar een klein stapje maken, dan komen we er ook.


zondag 25 september 2011

5. Mijn simpelthuis-genoten

Dit zijn mijn simpelthuisgenoten. De rode is Garfield en de lichtere is Ren. De laatste denkt nog wel eens dat hij een klein katje is en kruipt regelmatig op mijn nek en gaat dan heerlijk liggen na eerst kopjes te hebben gegeven. Na een half uurtje wordt hij wel erg zwaar. Samen hebben ze ook wel hun gekke tijden, dan rennen ze de trap op en af.
Af en toe zijn ze knap irritant, want ze zijn ook overal waar ik ben. Ga ik even wat was boven ophangen dan lopen ze mee en liefst klimmen ze ook nog op het wasrek in het trapgat. Daar heb ik tegenwoordig maar een oude dekbedhoes opliggen, want als er zwarte kleding tussen zat, was die ook binnen de kortste tijd weer harig en dan kon ik weer opnieuw beginnen. Mijn jongste zoon komt ook regelmatig zijn was brengen en hij heeft alleen maar donkere kleding, dus we zijn wijs geworden. 
En zodra ik weer naar beneden ga moet ik ook weer uitkijken waar ik loop, want ze rennen net zo hard weer mee naar beneden. Als ik ga slapen gaan ze ook mee naar boven en slapen dan netjes ergens op hun hangmatje of op een stoel. 's Nachts komen ze niet op bed, maar zodra ze in de gaten hebben dat ik mijn ogen open doe dan staat Ren wel klaar om me kopjes te geven tot ik daadwerkelijk uit mijn bed stap. Maar verder zijn het heerlijk gezellige kroelers, die graag in mijn buurt zijn.