185. Op een winderige 2de Paasmaandag

Vandaag neem ik even een rustdag. 
Afgelopen week was erg onrustig, mede door alle toestanden buiten, die toch ook steeds dichter bij komen.
Mijn jongste dochter woont niet al te ver van Brussel, dus ook daar zat de schrik er in. 

Maar tussendoor mocht ik afgelopen week nog een bananendoos vol woontijdschriften ophalen en ik werd er erg blij van want er zaten ook o.a. Buitenlevens in. Een heel mooi blad, maar veel te duur om zo maar te kopen en nu zat er ook daarvan een flinke stapel tussen.

En mijn keukenkastjes heb ik gevonden. Niet helemaal gratis, maar voor 10 euro was ik er ook heel erg blij mee.

 

Twee CD-kastjes waren precies wat ik zocht om de kale witte muur een beetje te breken en mijn plank boven de wasmachine en koelkast net een beetje leuker en functioneler te maken. 

Er komt nog wel een eind plaatje, nu had ik even snel wat erin geschoven en niet mijn mooiste spullen. Ik kreeg gisteren eters en ze moesten uit mijn auto en nogal snel maar op de goede plek gezet. Dan moet je eerst wel een grote rommel van maken.  

Ik ga er nog wel verder mee spelen, kan er nog een lange plank opleggen met haken of een stang ertussen doen, zodat ik er ook wat aan kan hangen. 

Maar nu wordt het plaatje toch wel weer beter. 

Vandaag maar eens heerlijk een lekker oud muziekje aangezet, van alles uit mijn tienertijd komt langs en ik geniet. Scorpions, OMD, Golden Earings, Moody Blues, en ik glij even heerlijk terug in de tijd. 

Twee, drie dagen ben ik toch wel een beetje boven mijn macht bezig geweest en dat wreekt zich nu. 

Dus we lassen een dagje rust in.

Vanavond ook een lekker rustig hapje eten, ik kreeg een gourmet schaaltje vlees en dat gaat vanavond lekker op tafel. Met niet al te veel drukte erbij, een afbakbroodje, wat sausjes en dan ben ik al snel tevreden. Beetje komkommer, tomaatje, en wat champignons, een uitje is ook altijd wel in huis.

Gisteren had ik twee soorten visschotels uit de oven, een kleine filetrollade, aardappelschijfjes en worteltjes en doperwtjes en er was een chocolademousse na voor de liefhebbers. 

Mijn schoonzoon had nog een vreemde vrucht meegenomen. Een cactusvrucht, die ongeveer tussen een kiwi en een meloen qua smaak zat, een drakenvrucht.

  

Hij wordt blijkbaar vaak voor de sier gebruikt en het vruchtvlees zag er ook wel grappig uit. Een beetje mat doorschijnend met allemaal zwarte stipjes. Ik was er niet dol enthousiast van, beetje vlak van smaak. Maar zo is mijn schoonzoon wel, hij wil gewoon alles een keer proeven wat hij niet kent. 

Ik had deze vrucht nog nooit gegeten en ook nog nooit gezien, dus voor mij was het ook de eerste keer.

Afgelopen zaterdag was ik met mijn oude buurvrouw nog even op stap geweest. Zij wilde graag een bloemetje halen en nog een paar kleine dingen die hier niet te koop zijn en ik had van de week ergens bij een mede-consuminderaar gelezen over een rubberen bezem waarover hij/zij erg enthousiast was ivm huisdierenharen enzo. Aangezien mijn twee kattenbeestjes ook erg verharen, heb ik mezelf zo'n bezem kado gedaan. Het scheelt weer aanmerkelijk stofzuigen en stofzuigerzakken en de truck met de raamtrekker werkt ook heel goed hier op kussens, dus ik geloof zeker dat de bezem ook zijn nut zal hebben. Een haren bezem moet je steeds schoonpulken en blijft ook niet eeuwig fris. Dus ik geloof dat de investering van ong 10 euro zich zeker terug zal verdienen op den duur. Je kunt er ook meer kracht op zetten dan op een normale bezem en ook mijn zeil zal ik er schoner mee kunnen houden, dan met een normale veger. Het wordt nog vervolgd, maar ik geloof dat ik hier veel en lang plezier van ga hebben. 

En nu ga ik weer verder van mijn gratis youtube-muziek genieten. 

Het leuke, vind ik, dat als ik eenmaal een bepaalde soort muziek gekozen heb er onmiddellijk een soort afspeellijst in die stijl wordt voorgesteld en ik zit nu al een hele tijd met heerlijke muziek in mijn smaak en uit mijn jongvolwassen tijd te luisteren. En af en toe ook eens ongeneerd lekker hard als er weer eens een joekel van een nummer langs komt. 

171. Hele fijne consuminderfeestdagen

Hier geen rare toestanden met kerststress ed. Ik eet normaal, hooguit iets uitgebreider en alles is in huis. Ik moet eerder lachen als ik de folders allemaal zie. Wat een onzin en k&k toestanden.
Ik heb zeker wel een zelfgemaakt groentensoepje. 
Als luxe vlees is het hier doorgaans een rollade of een lekker stuk kip met verse groente en één of andere aardappelvorm. Een toetje heb ik eigenlijk nooit, hooguit wat fruit of yoghurt. En eventueel wat extra lekkere hapjes zoals een kerststol om 's morgens feestelijk te ontbijten en wat toastjes om te kunnen besmeren, maar visite krijg ik niet dit jaar. Ik had mijn vader wel uitgenodigd, maar die is ook liever thuis en had al een uitnodiging voor 2de Kerstdag en dan is het wat hem betreft ook wel genoeg. Dat snap ik ook wel. Ik heb ook een uitnodiging voor 2de Kerstdag bij mijn middelste dochter en dan is het voor mij ook prima. 

Dit jaar had ik er nog een extra uitnodiging bij voor een Kerstdiner voor alleenstaanden in een buurthuis via een kennis, die zich ook erg bezig houdt met de minder-bedeelden in de samenleving. Heel lief bedoeld, alleen ze kon er zelf niet bijzijn ivm andere afspraken. Tien mensen mocht ze uitnodigen en het werd een min of meer hilarisch uitje. 
We hebben wel veel lol gehad, maar niet vanwege het eten. Iedereen was opgedoft en vol verwachting, maar ik zat om te beginnen al tussen twee dames die allebei een maagverkleining hadden ondergaan. De ene al drie jaar geleden zonder complicaties en de ander net een jaar geleden met veel complicaties en die konden dus heel weinig eten. 
Er was ook een dame, die de operatie was aangeraden vanwege overgewicht, suikerziekte, een hernia en nog wat psychische klachten, die er was met haar enige dochter die autistische klachten had. Daarnaast was er nog een jong stel dat graag eens uit eten wilde, maar die ook psygische problemen hadden, begreep ik. Zij was biopolair en haar man werkte blijkbaar ook via een circuit voor mensen met moeite op de arbeidsmarkt. De medische termen vlogen over en weer over tafel en er kwamen afkortingen voorbij waar ik gelukkig niks van snapte en dat moet ik dan maar als zeer positief beschouwen. Ik voelde me min of meer de enige "normale" in het groepje. 
En het eten viel op zijn minst ook ietwat tegen. 
We werden geacht allemaal om 17.00 uur aanwezig te zijn. 
Om 18.30 uur hadden we twee toastjes met een tappenade gehad en een kommetje paddestoelensoep met wat glaasjes met soepstengels. De dochter had grote trek dus die viel de soepstengels van iedereen aan op een gegeven moment, want er kwam maar niks. We schoven alles stengels haar kant maar uit. Het jonge stel zou die avond ook nog per trein op reis gaan naar de familie voor de feestdagen en ze moesten de trein halen. Uiteindelijk kwam het hoofdgerecht en konden ze dat nog net meeprikken. Daarna zijn zij gelijk weggegaan om de trein te kunnen halen.

 

Het hoofdgerecht was een pastagerecht met wat kipblokjes en er waren wat snippers courgette te vinden als groente met een heel flauw sausje en je kon er eventueel nog wat geraspte kaas door doen voor de smaak. De maagverkleinpatienten konden niks van de pasta eten, die prikten de kip eruit. Maar ze konden zowiezo maar heel weinig eten, dus rees de vraag wel waarom ze dan op de uitnodiging waren ingegaan. Maar er even uit was voor hen beide ook erg belangrijk en dat was uiteindelijk ook het doel, om mensen voor de Kerst bij elkaar te brengen en we hebben best wel lol gehad uiteindelijk ook. Mede door het lange wachten werd iedereen van de groep wel een beetje melig, dus de stiekeme grapjes vlogen ook de tafel over. 

En als toetje kwam er iets heel zoets met heel veel lange vingers. Op de bodem lagen ze ook en er waren iets van kersen uit pot aan toegevoegd.

En dan willen ze ook nog niet ondankbaar lijken, maar een heftige kerstmaaltijd was het niet echt.

Juist als je weinig te besteden hebt is een goed stukje vlees en lekkere verse groente ed iets wat je mist en dit was beslist geen goede aanvulling op een minimaal budget. Pasta is het eerste wat je eet als je weinig te besteden hebt, dus zo kersterig kwam dit hoofdgerecht niet over. 

De vrijwilligers deden heel goed hun best om het gezellig te maken dus je wilde ook geen spelbreker zijn. Maar ik hoorde het gemorrel in mijn groepje af en toe best goed. Een deel wilde het jonge stel eigenlijk wel gelijk volgen en niet meer op het toetje wachten, want het duurde al met al ook wel erg lang.