132. Wat minder gezond even

Mijn lichaam liet me even in de steek. Langzamerhand raakte ik alle energie kwijt en begon ik allerlei vage pijntjes en krampen te krijgen.
Uiteindelijk moest ik me ziek melden, want ik kon niks meer. 
Me gelijk bij een andere huisarts aangemeld, want dat had ik nog steeds niet gedaan, terwijl ik al een jaar of vijf verhuist was. Maar ik mankeerde ook bijna nooit wat. Lang verhaal kort, bloedonderzoek enz. en ik blijk enstig vit D tekort te hebben. Dat hebben meer vrouwen op latere leeftijd, ik maak het niet meer aan, ondanks dat ik veel buiten ben. Zodra het even kan zit ik buiten en ook in mijn koffiepauzes zit ik altijd buiten in het zonnetje als het even kan. 
Het sluipt er heel langzaam in, want ik ben een type van als maar doorgaan. Ook al liep ik op mijn laatste benen. Mijn eigen huisje werd ook langzamerhand ook steeds minder netjes, want de energie was gewoon op. 
Het werd steeds minder mijn lekkere plekje om te ontspannen. Dan stroopt alles ook op en groeit het gewoon boven je hoofd. Èn weet je gewoon niet meer waar je moet beginnen. 
Doe er nog een verstopt toilet bij en een muizenplaag in ons huizenblokje (bij mij gelukkig alleen in de keuken, maar dat was al heftig genoeg, want daar word je ook niet erg blij van)
Alle direkt eetbare waar verhuiste ik naar de kamer of gang en dat maakte dat er nog meer chaos kwam. 
Want ik kon niks meer in de keuken bewaren zonder dat het aangevreten werd. Meel, brood, aardappels, pasta, alles wat aangevreten kon worden moest weg daar. Eerst heb je het nog niet gelijk in de gaten, maar ik had op een gegeven moment een bosje selderij staan in water voor de soep en op een nacht was die ineens helemaal weggegeten. Ook een cactusstek, die ik al tijden aan het opkweken was, was ineens helemaal weg en de aarde lag overal. Dan denk je nog niet gelijk aan muizen, maar ik zag ze later ook lopen. Ze hadden kennelijk ons huizenblokje gekozen om te overwinteren, want ik hoorde van meer mensen dat ze muizen hadden. Eerst denk je dat het alleen bij jou is dat er toevallig eentje is binnengekomen. Maar het is heftig als je zelf ook niet lekker in je vel zit.
Ik zit nu aan een megadosis vit D die ik maandelijks mag slikken in de hoop dat ik snel weer mijn oude energie terug krijg. 
Ik slikte al wel heel lang aanvullende vitamientjes en magnesium, calcium en zink omdat ik al veel langer last van krampen in mijn benen had en dat op aanraden van collega's dus zag het als een gevolg van mijn werk. 
Maar nu gaat het eindelijk weer een beetje beter gelukkig. Ik krijg weer wat energie en krijg zin om dingen weer aan te pakken. En stukje bij beetje komt het ook wel weer voor elkaar. 
Vandaag de gang weer eens aangevallen en als ik moe was kon ik weer eens wat aan mijn laptopje doen. Daar had ik ook geen energie voor, maar de afgelopen dagen doe ik stapje voor stapje de dingen die nodig zijn en waar ik eerder geen energie kon vinden. Mijn virusscanner moest opnieuw geactiveerd worden en mijn eigen website kon ik al tijden niet meer op komen. Alleen via mijn oude computer had ik daar toegang toe, maar dat werkte op een gegeven moment ook niet meer. Die wist mijn wachtwoord eerst nog, maar ineens ook niet meer. 

129. Op naar een consuminderig 2014

Ik sta in de startblokken om 2014 nu eens helemaal goed door te komen. Mijn allerbeste wensen voor mijn gezellige meelezers en ik wil er nu weer helemaal voor gaan.
Alles staat klaar voor een actief consuminderjaar. De agenda is in gebruik genomen en nog lekker leeg even, maar ik hoop weer veel leuke contacten te leggen en te krijgen.  
Komend jaar ga ik actief weer met simpel thuis aan de slag. Juist op de valreep van 2013 kwamen er een paar leuke mensen op mijn pad en ineens vielen er dingen weer samen. die me heel veel inspiratie brachten. Komend jaar ga ik gewoon in het diepe springen en zien waar dat pad me brengt.
Het is voor mij gewoon nu of nooit. Dus graag neem ik jullie mee op mijn pad komend jaar. Naast mijn dagelijks werk als thuishulp is er weinig ruimte qua energie nog, maar ik wil die spiraal wel doorbreken. Mijn werk is niet zaligmakend, maar het was de enige werkgever die mij nog wilde hebben. En ik doe het wel met veel liefde voor de mensen waar ik al jaren kom zo langzamerhand, maar de geldelijke beloning is gewoon erg weinig.
Mijn geest wordt er niet erg door geprikkeld, ik maak 2 huizen per dag schoon en dan ben ik ook wel uitgeteld lichamelijk.
Maar er kwamen nu ook weer geestelijke uitdagingen langs. Er is toch ook veel verwantschap met duurzaam, groen, transitie, permacultuur, enz. Komend jaar start een nieuw project van John de Mol, Utopia. Een soort big brother project, maar nu met 15 mensen die op een terrein worden opgesloten als het ware, met minimale middelen en die daar een soort leefgemeenschap moeten zien te ontwikkelen. Ze hebben een stuk grond, een loods en een weiland, 2 koeien en 25 kippen en worden via internet en camera's gevolgd. Dit project gaat een jaar duren en is vanaf 6 januari via sbs6 dagelijks te volgen, maandelijks kunnen er bewoners uit gestemd worden en nieuwe weer binnen komen.  Vanuit een andere kant kwamen er ook een paar lopende projecten binnen van mensen die samen een leefgemeenschap vormen en zo zelfvoorzienend mogelijk zijn. Ik heb misschien niet alles meegekregen de laatste tijd, dus ik hoop me weer te kunnen verdiepen in alles wat gaande is op deze gebieden.
Hebben jullie tips. linken enz dan hoor ik dat ook graag.